Diets? Fuck it! Part 5

(Written by Caroline, from thefuckitdiet)

Eating issues are control issues. Recovering is the spiritual journey of learning to let go.

Even when we know that our bodies will regulate once we get out of their way, we still find truly trusting and letting go so, so hard.

Why is letting go so hard?

Most of us only ever learned to rely on external approval, external cues, and external direction on where to go, what to do, what is right, what is wrong… the list goes on.

Learning to trust yourself isn’t something that they teach in school. It isn’t something anyone really talks about ever. But it really is essential in eating, and groundbreaking in life.

We never learned to trust ourselves, so letting go feels like a fool’s errand.

It is not.

The truth is, controlling is the fool’s errand. Trying to control your food, your body (and anything else) doesn’t work. Life is coming at you, and it wants you to jump in and go with it.

We can learn to heal the things keeping us from trusting and living and moving forward, then we can happily, calmly and peacefully let go of the control we used to cling to.

Eating can be easy, but getting there takes trust. It is a Spiritual Journey.

Fuck It,

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Diets? Fuck it! Part 4

Since about 6 months I really let it all go; (Thank you Matt Stone and thank you: that is, after 20 years of dieting and fighting my weight (all kinds of fasting, low carb, south beach, Paleo and running, weight lifting, biking etc etc), I ‘ve started to eat everything and you know what I’ve lost?

My obsession with food, health, longevity, being still healthy at 101 etc. I can hardly describe what a relief that is: no obsessions anymore, I feel happy. What a relief to just eat something, just like that :-)

“Of course” I’ve gained a lot of weight (at least 25 kilogram), but that indeed plateaued (but I don’t believe anymore that I have to have a certain weight to be healthy or approved upon) and after initially eating items more than I ever could have imagined and of which I used to think that they were VERY unhealthy, I am starting to loose any interest in food.

I. just. eat.

I’m hoping to loose also the last bit of obsession with my appearance and my wish for a sixpack. I am not quite there yet. I still care a little bit what people think about my body, especially belly. All my former sports friends give comments on how fat I am now and that made me very angry in the beginning, because all they could say as a way of greeting: “Waauh, you’ve become very fat, don’t you run anymore?”

I was very disappointed that they were so little interested in me and all they could say that I had such a big belly.

I’ve also lost interest in the scale, the mirror and all those diet books and especially all those forums and websites about Paleo and a healthy life (just in order to know more about the “perfect diet” and to know precisely what’s good or bad………pffff what a waste of time and how much time I have now for just walking the dog :-) ).

Now as I am writing this, I see that I’ve lost a lot :-)

By the way: I do believe that nature can take care of it self, without interfering. So after stopping dieting and running as interventions to control my weight and appearance, the body is allowed to run it own course; hopefully I didn’t damage it too much by all this obsessive dieting….

Geplaatst in Gezondheid en welzijn | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Diets? Fuck it! Part 3

Some quotes from a very good book about the nonsense and danger of diets: ” The Health Trap ” by  Chris Sandel.

Our obsession with weight is more about cultural norms and societal biases. They show study after study detailing that weight is an incredibly poor indicator for health, and that if anything, we would be better falling in the overweight or slightly obese category for better health.

Weight Set Point

As rational and intelligent human beings, we like to believe that we are in control. We have grown up on a diet of the American Dream and the belief that if we are dedicated and work hard enough, we can achieve anything. While it might be painful to admit, there are in fact a lot of things that are outside our conscious control. And when it comes to our body, this is especially true.

The weight set point is not static and can increase or decrease, but any form of dieting unfortunately causes your body to increase your setpoint. This means that when you stop the diet and go back to eating normally, the weight you have lost will come back, as well as some extra for good measure.

Our autonomic nervous system controls functions like heart rate, digestion, salivation, sexual arousal, and perspiration. Most people would agree these are automatic. But what if I were to suggest that weight should also fall in this category? While we like to think that we have absolute control over our weight, there is plenty of evidence to suggest that this is not the case.

The weight set point theory is the idea that the body naturally and automatically controls your weight. It suggests that your body has an ideal weight range that it likes to keep you within, and the range can be anywhere from a small amount up to about 15-20 kg, and is often estimated as roughly 10% of your body weight.

Your body really wants to keep you in this range. If you start eating less it notices that weight has dropped off. It starts to make you hungrier because it wants to get your weight back up. You may be able to keep it up for a couple of weeks, or a couple of months, or possibly even years but more and more, your hunger will increase.

At the same time, your body starts to manipulate the calories that you are using. If there is not enough coming in, it starts to turn down some functions and turn off others. It turns the body into a conservative accountant. Whenever extra calories do come in, more of it is stored for a rainy day rather than being instantly used for energy. Your body isn’t sure when the next surplus is coming in, so it holds on to it in case its not for a while.

All of these changes are made in your body’s attempt to keep you at the right weight set point, to keep you where your body feels comfortable with your weight.

For this reason, I think the idea of calories in versus calories out is largely misunderstood. I agree that if you take in more than you burn, you will put on weight and if you take in less than you burn, you will lose weight. But what I disagree with is how much conscious control we have over it. So much of it is controlled automatically by the body that manipulations of food intake and exercise will only get you so far.

Its amazing how many people start a diet just wanting to lose 3 or 5 kilo’s, and then 15 years down the line are 40 kilo’s heavier after numerous cycles of weight coming off and then going back on.

This is due to to the weigh set point increasing with each new phase of dieting.

What you believe to be a healthy weight is different than what your body believes is a healthy weight.

Don’t destroy your health trying to get to a weight your body doesn’t support, because even if you get there, it won’t be the promised land.

Geplaatst in Gezondheid en welzijn | Een reactie plaatsen

Diets? Fuck it! Part 2

Your body fucking knows what to do, only if you let her do her own things, especially when you don’t mess her with fucking diets!

This is a parafrase of the following email from this website and there she goes on and I do so much agree:

“Do you feel like you and your body are at odds with each other? That if only your body was on your side you wouldn’t eat so much, or gain any weight, and everything would be perfect?

Let me explain to you why your body fucking knows what is going on…. and why you can trust your body to lead you the RIGHT way.

Your body is not your adversary.

The reason your body wants to eat all that food is because

  • you have been denying it, and
  • it NEEDS IT.Your body wanting to binge on food is one of the most brilliant things ever. It may not feel that way, but as long as you are choosing to be your body’s adversary, your body will take on the role.

    Ok, you wanna starve me? I am going to EAT! We need to EAT! You are slowing me down!

    Ok, you hate me? You wanna shave off some fat? You wanna eat only salad this week? I am going to eat instead.

    You want me to eat THAT protein bar? But there is butter and berries in that muffin. Fine. WE ARE GOING TO EAT MUFFINS LATER.

    Your body is brilliant. And until you get on the same side as your body, and start trusting it, you will be in this cycle forever.

    Your body craves good food once you get out of it’s own way. Your body will also crave treats, because of course treats are great and neutral. The body knows that. You just may not believe it yet.

    Choose to befriend your body. Your body isn’t trying to ruin your life, it just wants to be heard and fed and appreciated and moved. The sooner you decide to get on the side of your body, the sooner you and your body will be doing really well together.

    Fuck. It.”

Geplaatst in Gezondheid en welzijn | Een reactie plaatsen

Diëten: Fuck it!

Toevallig zag ik op een aantal artikelen die allemaal gingen over diëten. Het eerste artikel dat ik zag luidde: “Diëten zorgt eerder voor depressie“; daaronder stonden een aantal gerelateerde artikelen met de titels:

- Mens gemiddeld 32-jaar van leven op dieet

- Bijna helft Nederlanders probeert af vallen

- Denken dat je dik bent veroorzaakt overgewicht

- Vrouwen houden dieet maand vol

- Twee derde van vrouwen bedenkt smoes stoppen met dieet

- Vrouwen gelukkiger bij gewichtstoename

Wat is het gemeenschappelijke van deze artikelen?

Dat diëten totale waanzin zijn!?  

De overgrote meerderheid van de mensen die probeert iets te doen om gewicht te verliezen, lukt dat uiteindelijk niet, en het gaat bovendien ten koste van hun mentale, emotionele en fysieke welzijn. Terwijl het doen van diëten hun zelfs dikker maakt dan wanneer ze niets hadden gedaan.

Hoe kan het zijn dat diëten zo ineffectief zijn en dat mensen er toch maar weer mee doorgaan? Daar moet een een enorme motivatie en/of geloof achter zitten….maar welke?

Gewaardeerd/goedgekeurd worden door anderen in een cultuur waar er een bepaald beeld is van perfectie/schoonheid.

(Een indrukwekkende TED-Lezing over “beauty sickness kun je hier beluisteren).

Verder moet er een heel hardnekkig (foutieve) opvatting zijn over wat effectief is om slank te worden. Kennelijk is dat iets met de hoeveelheid voeding: als je nou maar minder eet, dan val je af. Het grappige en ook wel dieptrieste is dat dat wel klopt: ja, je valt af door minder te eten, maar niemand houdt dat vol!? (Ja, het lukt om te adem in te houden, maar voor de rest gaat het ademen automatisch).

Het is heel waarschijnlijk dat de oorzaak van overgewicht (wat is dat? serieuze vraag!) niets te maken heeft met voeding en/of te veel eten. Dieren in de natuur zijn nooit te dik. Mensen ook niet. Dat gaat helemaal vanzelf. 

De stofwisseling wordt volkomen onbewust geregeld, daar hoeft de mens niets voor of aan te doen. Net zoals de celdeling, de ademhaling, de hartslag of de vertering. Tenzij die natuurlijke processen verstoord worden. Een voorbeeld: veel zitten is ongezonder dan roken! Kennelijk veranderen een heleboel processen in het lichaam als we te veel zitten. Andere oorzaken zijn waarschijnlijk stress, emotionele problemen, verstoring van darmbacteriën, industriële voeding, milieugiften etc. 

Een ander voorbeeldje: mensen die veel ochtendzon krijgen, zijn slanker dan mensen die namiddagzon krijgen, terwijl ze hetzelfde aantal calorieën eten. 

Als dat vooral de oorzaken zijn, dan pakken we die oorzaken niet aan door minder te eten! (Afgezien van het feit dat diëten op zich zelf ook nog eens stress en neuroses veroorzaken!)

Geplaatst in Gezondheid en welzijn | Tags: , | 3 reacties

Wandelen is geen sport

Ik ben op dit ogenblik een heel leuk boek aan het lezen over wandelen. Hierin staat precies wat ik al heel lang vind, maar waar ik toch af en toe door werd besmet toen ik nog hardliep en wat zelfs de reden is dat ik opgehouden ben met hardlopen: het competitieve, de “streberei”, het willen en moeten presteren, het trainen (waarvoor?) i.p.v. gewoon lekker genietend rennen.

Ik citeer het volgende uit het begin van het boek “Wandelen” van Frederic Gros:

” Wandelen is geen sport

Sport is een kwestie van techniek en van regels, van scores en competitie; en er is een hele opleiding voor nodig: je moet de houdingen kennen, de juiste bewegingen trainen. En dan, veel later, komen improvisatie en talent pas aan bod.

Sport is een kwestie van scores: op welke plaats sta jij? Wat is je tijd? Wat is de uitslag? Altijd weer die strijd tussen winnaar en verliezer, net als in de oorlog – er zijn overeenkomsten tussen oorlog en sport waar de oorlog eer mee inlegt en de sport niet: van respect voor de tegenstander tot haat jegens de vijand.

Sport gaat natuurlijk ook over afzien, inspanning prettig vinden, discipline. Het is ethiek, werk. Maar het is bovendien een materiële zaak, parades, spektakel, een hele markt. Het gaat om presteren. Sport biedt ruimte voor enorme door de media gecoverde evenementen waarvoor consumenten van merken en beelden te hoop lopen. Het geld dringt de sport binnen om de mens van zijn ziel te beroven en de geneeskunst om hem een kunstmatig lichaam te bezorgen.

Wandelen is geen sport. De ene voet voor de andere zetten is kinderspel. Als wandelaars elkaar ontmoeten, gaat het niet over uitslagen of cijfers: je zegt langs welke weg je bent gekomen, welk pad een mooier landschap biedt, welk uitzicht je hebt vanaf dat ene voorgebergte.

Er is heus wel geprobeerd een nieuwe markt van accessoires te creëren: revolutionaire schoenen, onvoorstelbaar goede sokken, doelmatige rugzakken, ideale broeken… Er wordt wel geprobeerd een sportieve instelling te introduceren: men wandelt tegenwoordig niet meer, maar ‘doet aan trekking Er worden slanke stokken verkocht waardoor de wandelaars op vreemde skiërs lijken. Maar dat loopt zo’n vaart niet. Dat kan zo’n vaart niet lopen.

Om te vertragen is er nooit iets beters verzonnen dan wandelen. Om te wandelen heb je alleen maar twee benen nodig. De rest is onzin. Wil je sneller? Ga dan niet wandelen, maar zoek iets anders: rijden, skiën, vliegen. Maar ga niet wandelen. En als je wandelt, is er maar één ding dat telt: de intensiteit van de hemel of de schittering van het landschap. Wandelen is geen sport. Maar als de mens eenmaal overeind is, kan hij niet stil blijven staan.”

Geplaatst in Geen categorie | Tags: | Een reactie plaatsen

From a nice article* about the Pueblo Indians:

“The foot races are run to draw power and strength from the sun to enable us to survive as a tribe.” Athleticism isn’t the point, of course, and winning isn’t a matter of one kiva team defeating the other; that kind of competitiveness is not an Indian virtue. My friend Leo Shapiro recounted his response to witnessing the race: “It just totally knocked me out. They were racing not against each other. It didn’t matter who won. But they really were racing.” Frank Waters put it this way: “Running not to win from one another, but extending all their strength to the sun for his new race, that once again he might return it to them, the creative power to carry the tribe forward another year.” The winner is the village, the tribe, who benefit from the strength and devotion displayed by their best young men. A well-run race is good for everyone”.


Link | Geplaatst op door | Tags: | Een reactie plaatsen